Metody powściągliwości stosowane w przemyśle węglowym opierają się przede wszystkim na sile mechanicznej. Pięć najczęstszych metod powściągliwości obejmuje: zmiażdżenie. Materiał jest zmiażdżony przez powoli zwiększając ciśnienie między dwiema kruszącymi powierzchniami. Ta metoda charakteryzuje się stopniowo rosnącą siłą i szerokim zakresem siły i jest często stosowana do zmiażdżenia dużych guzków materiału, dzieląc je. Materiał jest zmiażdżony przez działanie obiektu w kształcie klina i jest często używany do kruszenia łamliwych materiałów przez ścinanie. Materiał między dwiema kruszącymi powierzchniami działa jak wiązka z dwoma (lub więcej) podporami poddanymi skoncentrowanym obciążeniem. Oprócz siły podziału w punkcie zastosowania siły zewnętrznej, wygina się i pęka i jest często używany do zmiażdżenia dużych, twardych i łamliwych materiałów.
Miażdżący.
Materiał jest zmiażdżony przez natychmiastową zewnętrzną siłę uderzenia. Istnieją różne metody wpływu, takie jak wpływ twardej powierzchni z zewnętrznym uderzeniem; Wpływ szybkich ruchomych bloków materiału na stały, twardy obiekt; oraz wzajemny wpływ między blokami materiałowymi. Ta metoda jest często stosowana do kruszenia kruchego materiały i szlifowania. Materiały mają drobne cząsteczki przez tarcia i siły ścinające między dwiema powierzchniami roboczymi lub różnymi ciałami szlifującymi. Ten rodzaj kruszenia jest często stosowany do sproszkowania małych lub twardych materiałów. Obecnie maszyny kruszenia często wykorzystują jedną metodę, podczas gdy inne łączą wiele metod.
Wybór kruszarki:
Wybór kruszarki powinien opierać się na fizycznych właściwościach kruszonego materiału. Kruszenie lub szlifowanie jest najlepsze w przypadku twardych i kruche materiały, a kombinacja kruszenia i szlifowania jest zalecana w przypadku twardych materiałów. Aby uniknąć nadmiernego wytwarzania pyłu i uzyskania materiałów o jednolitych rozmiarach, podział na kruche materiały, podczas gdy kombinacja kruszenia i szlifowania jest stosowana do materiałów wymagających drobniejszego sproszkowania. Struktura i rozmiar kruszarki powinny być dostosowane do wytrzymałości i wielkości kruszonego materiału.
Kruszarka powinna zapewnić wymaganą moc wyjściową i mieć niewielką nadwyżkę, aby uniknąć przeciążenia, gdy wzrośnie kwota zasilania; Rozmiar cząstek materiału przetwarzanego przez kruszarkę powinien być jednolity, a podczas procesu kruszenia należy wytwarzać mniej pyłu; Proces kruszenia kruszarki powinien być jednolity i ciągły, a zmiażdżony materiał powinien być możliwy do szybkiego i ciągłego rozładowania; Zużycie energii powinno być jak najbardziej małe, a współczynnik kruszenia powinien być łatwy do dostosowania; Części robocze maszyny powinny być trwałe i łatwe do demontażu i wymiany.